Geld
De lokale munteenheid in de Lek.
De euro wordt, zeker in winkels, ook als betaalmiddel slechts geaccepteerd.
Geld kun je overal op straat wisselen. Je bent als buitenlander zeer
herkenbaar en wordt dan ook regelmatig aangesproken door mannen met
hele stapels bankbiljetten in hun handen. Voor 50 euro krijg je 6.200
Lek (medio 2004), hetgeen betekent dat 100 Lek 0,80 euro waard is.
Sommige banken aan de boulevard hebben pin-automaten.
Gezondheid
Mocht er tijdens uw verblijf in Sarande onverhoopt medische hulp nodig
zijn, dan kunt u altijd terecht in het plaatselijke ziekenhuis. Verwacht
zeker geen ziekenhuis zoals u dat in uw eigen land gewend bent. De
dienstdoende arts is er voor alle klachten, hoewel zijn specialiteit
vaak op een ander vlak ligt.
De medische hulp is echter gratis.
Het is niet aan te raden
water uit de kraan direct te drinken. Beter is het gebruik van flessenwater.
Ook worden ijsklontjes in frisdrank vaak van kraanwater gemaakt. Zelf
heb ik er nooit problemen mee gehad, maar probeer er zo min mogelijk
van te gebruiken door ze bv. uit uw glas te halen voordat ze gesmolten
zijn; dan maar een wat minder koude cola.
Elektriciteit
Het elektriciteitsnet werkt op 220 volt. Sarande verzorgt haar eigen
elektriciteit dat met behulp van sterk verouderde waterkrachtcentrales
wordt opgewekt. Uitval van elektriciteit of een lagere spanning voor
enkele uren is dan ook geen uitzondering.
Vervoer
Het is in Sarande (nog) niet mogelijk om een auto, brommer of fiets
te huren. Als u er in het toeristenseizoen bent dan zijn er georganiseerde
busreizen naar de diverse bezienswaardigheden.
Vanuit het centrum vertrekken er dagelijks meerdere bussen naar de
omliggende plaatsen en zelfs naar Tirana. In mei 2007 zijn wij met
de bus van Sarande naar Butrinti gegaan. In de ochtend gaat deze zeer
frequent: elke 1-1,5 uur. In de bus komt er iemand langs voor een
kaartje. Ongeacht waar je uitstapt kost dit 50 Lek pp enkele reis.
In het centrum zijn in ruime mate taxi's aanwezig. Tarieven moet ik
u voorlopig schuldig blijven aangezien het vervoer tijdens onze verblijven
met auto's van familieleden/vrienden werd geregeld.
Ik heb echter vernomen dat een taxi heen en terug naar de Blue Eye
35 euro kost (inclusief het blijven wachten van de chauffeur).
Eten
Zoals in veel Mediterrane landen dient u ook hier voorzichtig te zijn
met eten. De hygiëne is er nu eenmaal minder dan ons maag gewend
is. Zorg dat u voor maag- en darmklachten voldoende medicijnen bij
u heeft; alleen voor het geval dat.
In de stad vindt u in vrijwel
elke straat meerdere supermarktjes waar van alles te koop is. Brood
wordt veelal ongesneden verkocht en wordt vrij snel oud. Voorverpakte
vleeswaren zijn wij (nog) niet tegen gekomen. Wel kun je hier en daar
een soort kleine gekookte worstjes kopen die je in plakjes op brood
kan doen. Ander broodbeleg is echter schaars, behalve jam. Je kunt
natuurlijk altijd roerei maken met tomaten en ui.
Een ontbijt in een restaurant
is niet of nauwelijks mogelijk. Nergens borden met English of Continental
Breakfast. Ik heb de lokale bevolking dan ook nooit 's ochtends op
een terras zien ontbijten; ook niet lunchen trouwens. Wel zit men
van de vroege ochtend tot de late avond achter een frappé (koude
koffie).
Na veel zoeken hebben wij een restaurant gevonden waar je als ontbijt
een omelet met brood kon krijgen.
Als lunch kun je in de
meeste restaurants wel een pizza krijgen. Wil je uitgebreider eten
dan moet je geluk hebben dat de kok aanwezig is. Het toeristenseizoen
in Sarande duurt eigenlijk van 1 juli t/m 31 augustus. Wij waren er
begin september en werden, ook 's avonds, regelmatig geconfronteerd
met de opmerking dat er geen kok meer was. Je kunt in elk restaurant
's avonds terecht om wat te drinken, maar eten is, in ieder geval
buiten het seizoen, niet overal meer mogelijk.
Menu's zijn maar zelden in het Engels vertaald. Het blijft dan ook
steeds weer een verrassing wat je krijgt als je helemaal niets van
de taal weet. Als je echter geluk hebt tref je een ober die enkele
woorden Engels spreekt. Je bent in de meeste gevallen aangewezen op
het handen- en voetenwerk. Dat heeft voor de afwisseling toch ook
zijn charme.
De keuze van de gerechten
en de kwaliteit verschillen sterk tussen de restaurants.
Salade, pizza en pasta zijn vrijwel overal verkrijgbaar. Daarnaast
gerechten met kipfilet en varkensvlees. Rundvlees zie je minder vaak.
Uiteraard zijn er ook speciale visrestaurants waar je bv. een schotel
met garnalen, mosselen, kalimares en kikkerbilletjes kunt bestellen.
Drinken
Naast Amstel, Heineken, Mythos en het lokale Tirana bier (4%) is er
een verscheidenheid aan fris en wijn.
Ook kunt je natuurlijk altijd water bestellen met of zonder bubbeltjes
('me gaz' of 'pa gaz').
Drink geen water uit de kraan!
Prijzen
De prijzen in de restaurants liggen veel lager dan we in ons eigen
land en de meeste populaire vakantielanden gewend zijn.
Bv.: een klein flesje bier (33 cl) kost 100 Lek; een grote ca. 150
Lek. Frisdrank gemiddeld 100 Lek en een fles zeer acceptabele droge
Albanese wijn (Riesling, niet de Duitse) 600 Lek. Een pizza kost ca.
450 Lek. Een portie kipfilet (3 grote plakken vlees) met friet en
salade 400 Lek.
Uitgaan
In diverse restaurant heeft men in het seizoen live muziek. Ook zijn
er gelegenheden waar constant moderne muziek op een wat hoger volume
wordt gedraaid. De meeste mensen brengen hun avond echter door met
het flaneren over de fraaie boulevard en het nuttigen van een drankje
op een van de vele terrassen.
Uitstapjes
Zoals reeds gezegd zijn er in het seizoen diverse georganiseerde busreizen.
Ook kunt u vanuit de haven met boten naar nabij gelegen fraaie zandstranden
gaan. Zelf hebben wij er nog geen tijd voor gehad, maar zullen dit
bij een volgende gelegenheid zeker doen.
|